Twitties begrafenis

'De hond van mijn zwager deed ‘hap’ en het was gebeurd met Twittie. Mijn zoon was vreselijk van slag toen hij zijn dode parkiet zag. Hij was heel erg aan 'm gehecht. Twittie zat op zijn schouder als hij tv keek, huiswerk maakte of muziek luisterde. Zodra hij thuis was, haalde hij Twittie uit zijn kooitje. Drie jaar lang, elke dag.'

'Met mijn man en mijn oudste zoon van vijftien hebben we de vogel in de tuin begraven. Kinderachtig? Helemaal niet. Op het grafje hebben we steentjes gelegd. Kruisje en bloemetjes erbij. Daarna namen we een drankje met een Indisch hapje, zoals we ook bij mijn moeder deden, bij wijze van spreken dan.'