Tot Zover

Mijn verdwijnende vader gaat over de impact die de ziekte heeft op de relatie met geliefden: wat betekent het, dat langzame verlies van identiteit, voor de persoon zelf en voor de naasten?

Wat Rob Looman zelf zegt over zijn werk:

“Door de ziekte van Alzheimer zie ik mijn vader veranderen. Het tast aan wie hij was, maar ook wie ik ben in relatie tot hem. Dat voelt heel kwetsbaar. Kunst is mijn manier om het ‘echt’ te maken. Eerst tekenden we samen. Tegenwoordig neem ik mijn iPad mee en met het tekenprogramma vermaak ik hem – en mezelf. Je bent dan toch een beetje samen bezig, al maak ik de show. Het maakt hem blij. Hoe je dat ziet? Door een twinkeling in zijn ogen en soms lacht hij ook.

Papa vindt de wereld steeds vreemder.

Het verbeelden van het alzheimerproces maakt de pijn niet minder. Het is wél een manier om grip te krijgen op iets wat van nature oncontroleerbaar is. Elk samenzijn vergt geduld, maar ik accepteer dat wat er is. Frustratie, boosheid en verdriet krijgen later in mijn atelier een plek.”

Over Rob Looman

Met zijn sculpturen, olieverfschilderijen, pentekeningen en voorstudies introduceert de Eindhovense kunstenaar Rob Looman (1974) een surrealistische kijk op huis, mens en stad. Zijn werk kenmerkt zich door vervreemding, absurdisme en humor. Hij benadrukt het ongewone en irrationele in het leven, waarbij maatschappelijke thema's en sociale interactie vaak terugkomen.