Tot Zover

Een katholieke reis naar het hiernamaals

Linksonder zien we een stervende figuur met naast zich een bos rode en gele bloemen. Hij (of zij) strekt zijn hand uit naar een crucifix, die wordt aangereikt door een engel. Een man en een vrouw staan de stervende bij. De vrouw bidt en de man maakt een gebaar van wanhoop of verdriet. Zijn dit de ouders of zijn het symbolische figuren? Er is gelijkenis met Jozef en Maria. Misschien is de man vertwijfeld omdat hij vreest voor het zielenheil van de aanstaande dode. In dat geval heeft het bidden van de vrouw effect, want de engel met crucifix is nabij. De dreiging wordt veroorzaakt door de duivel aan de rechterkant. Zijn grijpgrage handen zullen net te laat komen. De dood is evenwel onafwendbaar; Magere Hein met de zeis staat al klaar. Een goddelijke figuur kijkt van boven toe en ziet dat het goed komt.
 

Jong gestorven onbekende

Het werk is voorzien van een prachtige lijst. Van Welie besteedde altijd veel zorg aan de lijsten, die hij niet zelf maakte, maar die wel moesten passen bij het werk. Het is op dit moment niet duidelijk voor wie het werk is gemaakt. Het lijkt er op dat het is vervaardigd ter herinnering aan de jong gestorven persoon die schuil gaat achter de initialen TB en die leefde van 1916 tot 1947. Wie helpt ons hierbij?

Antoon van Welie

Johannes Antonius van Welie was een echte wereldburger. Zijn schildersopleiding kreeg hij in België en vervolgens werkte hij in Parijs, Londen en Rome. Hij had een atelier in Vaticaanstad. Toe maar, denk je dan. Terug in Nederland, vestigde hij zich heel slim in Den Haag. Want daar woonde de chique clientèle die zich graag door hem liet portretteren. Hij was een ster. Al bij zijn leven verscheen de eerste monografie over zijn werk.