Detail uit Sarah Grothus, I catch the wave and fly away.  Olie, acryl, lak, muurverf, grafiet en houtskool op katoen. 270 x 230 cm. (2008,2015) Detail uit Sarah Grothus, I catch the wave and fly away. Olie, acryl, lak, muurverf, grafiet en houtskool op katoen. 270 x 230 cm. (2008,2015)

Tot Zover

Schemering

In Schemering trekt Sarah Grothus de bezoeker een onbekende wereld in. Wat dit precies voor een plek is, maakt ze niet duidelijk. Er zijn geen herkenbare ruimtes, geen specifieke landschappen en ook geen objecten. Je ziet groteske figuren. Archetypische personages: ouderen, kinderen, sterken, zwakkeren, met harde koppen of zachte blikken. En skeletten, spookachtige figuren. Hybride wezens. Karakters uit een ander universum.

Tickets

De figuren hebben wel relaties. Ze zoeken elkaar op en soms raken ze elkaar aan. Is dit een dodenrijk, zijn het onze voorouders misschien? Symbolen, rituelen, mythen zijn ongezien aanwezig. De grens tussen leven en dood lijkt niet te bestaan. We bevinden ons in een bezielde tussenwereld.

De kunstenaar houdt van onvoorspelbaarheid en de ruimte die het toeval biedt. Op de doeken gebruikt ze expres geen onderschilderingen waardoor transparantie ruimte krijgt. Op enkele plekken in deze expositie hangen werken voor ramen en speelt het daglicht een eigen rol.

Geesten en herinneringen

Het werk van Grothus ontstaat door vrijheid en fantasie. In het intuïtieve schilderproces probeert ze een onbekend territorium te veroveren. Ze heeft vooraf geen plan, ze graaft in haar onderbewuste. Zo legt de kunstenaar verbindingen en ontleed ze emoties. De wezens in haar werelden zijn niet allemaal vriendelijk, ze vertolken alles wat we in ons hebben. Lief, zorgzaam, dreigend en bruut. Wat ze zijn, weten we niet. Zijn ze dood of levend? Zijn het verstotenen of nomaden? Het zijn misschien geesten van overledenen of flarden van onze eigen herinneringen. Misschien zien we zelfs de toekomst.

In de tentoonstelling Schemering neemt Sarah Grothus de bezoeker mee naar een verstilde wereld tussen leven en dood, eentje vol herinneringen, verlangens en gevoelens van gemis. Alle elementen spelen een rol: het gebouw zelf, het steeds wisselende daglicht en zeker ook de begraafplaats waar het museum is gevestigd. In een van de ruimtes voegt een geluidskunstwerk van Daniel Maalman bovendien een dimensie toe. Speciaal voor de expositie componeerde hij De geesten zijn met ons, een electrosoundscape van ruim 20 minuten die bezoekers ook liggend op het tapijt kunnen beluisteren.

Verdere verdieping biedt het uitgebreide randprogramma. Eind november wordt een publicatie gepresenteerd over Sarah Grothus, met bijdragen van o.a. kunstcritius Cees de Boer en filosoof René Gabriels.

Colofon

Concept en uitvoering: Sarah Grothus
Inhoudelijke begeleiding:  Christine van den Bergh, Buro Bradwolff
Geluidskunst: Daniel Maalman
Artwork: Kees Janmaat, burokees
Assistentie inrichting: Siebe Hansma
Teksten: Museum Tot Zover
Communicatie: Museum Tot Zover

Veel dank aan de projectsubsidiegevers Mondriaan Fonds, Amsterdams Fonds voor de Kunst  en Gemeente Amsterdam Oost.

Voor perskit, klik hier.


Over de kunstenaar

Sarah Grothus (1984, Duitsland) woont en werkt in Enschede. Ze is gefascineerd door thema’s als vergankelijkheid en haalt haar inspiraties uit verschillende culturen, de mythologie en religies. Haar grote schilderijen roepen emoties op en nemen bezoekers mee op reis naar onbekende werelden.

Grothus voltooide haar kunstopleiding bij de AKI ArtEZ hogeschool voor de kunsten in Enschede (2008) en het Sint-Lucas te Gent (2010). Ze ontving talentwerkbijdragen van het Mondriaan Fonds en verbreedde haar blik tijdens diverse residencies in Mexico, Brazilie, Zweden, Los Angels en San Fransisco. Ze exposeerde eerder bij o.a. Rijksmuseum Twente, Gustav-Lubke-Museum, Van Nelle Fabriek (Art Rotterdam), Xiamen University Art College, China en Casa da Xiclet Galeria te Sao Paulo, Brazil.


Lees verder